Ankara İl Kongresi Olayları

Ankara İl Kongresi Olayları

Ankara il kongresindeki olayların doğru olarak değerlendirilebilmesi için mutlaka il kongresinden önceki olayların, merkez hainler kliğinin yaptığı işlemlerin bilinmesi gerekir. Çünkü Marksistler herhangi bir sosyal olayı, gelişim süreci içinde inceler ve değerlendirirler.

Olayın gelişimi içinde belli bir kesiti alarak, yorumları ona göre yapmak küçük–burjuva tek taraflılığının ve dar görüşlülüğünün bir tezahürüdür. Ankara il kongresini, kongre gününü ele alarak değerlendirmek, Ankara ilinde aktif mücadele verilmediğini iddia etmek ve Ankara il kongresinde oportünizmin tezgahladığı oyunların kaçınılmaz sonucu olan olayları “baskın” diye nitelemek bu küçük–burjuva dar görüşlülüğünün bir ifadesidir.

Bazı küçük–burjuva entelektüel çevrelerin Ankara il kongresi olaylarından dolayı proleter devrimcilerini kınamaya kalkmalarının temelinde bu yatmaktadır.

Ankara ilinde proleter devrimciler. partinin her ilçesinde aktif mücadele vererek, Ankara il teşkilatında doğru devrimci stratejiyi hakim kılmışlardır. Çankaya ilçesinde Aren–Boran oportünizmi etkisiz hale getirilmiş ve Ankara il kongresi delegeliklerinin büyük çoğunluğuna proleter devrimciler seçilmişlerdir. Altındağ ve Merkez ilçede de, ideolojik mücadele sonucu, üyeler Aren Boran oportünizminin etkisinden kurtulmuş ve il delegeliklerini devrimciler kazanmıştır. Devrimcilerin Ankara’daki bu başarıları Aren–Boran kliğini telaşa düşürmüştür. Eski demagoji–erinin sökmediğini gören bu hainler kliği, burjuva politikacılığına, tüzük oyunlarına başvurarak, il teşkilatlarında tam bir ideolojik hakimiyet kurmuş olan proleter devrimcilerini tasfiye etmeye kalkışmışlardır. Bunun somut delilleri şunlardır:

1 — Polatlı ilçesinin aslen 40 kadar üyesi olmakla birlikte, oportünistler bunu, sahte üye kaydederek 301’e çıkarmışlardır. Polatlı ilçe kongresine sadece 7 kişinin katılması bu durumun açık belgesidir. 7 kişinin katıldığı ilçe kongresinde, 30 delege seçilmiştir. Ancak kendi seçtikleri 30 delegeyi dahi kongreye getiremeyeceklerini, bunların bir kısmının gerçek devrimci çizgiden yana çıkacaklarını hesap ettiklerinden, Polatlı’ya fazla güvenememişlerdir.

2 — İkinci olay, Şereflikoçhisar ilçesinde olmuştur. Şereflikoçhisar ilçesinin üye sayısı 143, il delegeleri sayısı 14’tür. Şereflikoçhisar’da oturup Ankara’da okuyan 10–15 kadar devrimci genç, Koçhisar’da parti üyelerini eğitme çabasına girmişlerdir. Bu eğitimin etkisiyle üyeler parti içi mücadelenin içine girmişler, Aren–Boran oportünizminin ne menem bir şey olduğunu kavramışlardır. Koçhisar TİP ilçe binası, merdiveni olmayan, seyyar merdivenle çıkılan bir binada iken, devrimci gençler bir bina tutmuşlar, bağış toplayarak binanın iki aylık kirasını vermişler ve ilçeyi buraya taşımışlardır. 22 Şubat 1970 tarihinde Koçhisar ilçe kongresi yapılacağı bildirilmiştir. Aren–Boran hainler grubu, bir hafta Koçhisar’da karargah kurup üyeleri kandırmaya çalışmışlardır. Fakat bu hainler kliği, devrimcilerin ideolojik mücadelesi karşısında bunu başaramayacaklarını anlayınca, kongreden, daha doğrusu kongre çağrısından vazgeçmişlerdir. 24 üyenin bulunduğu Çıkınagıl köyünden 10–15 kadar üyeye içki ziyafeti vererek, kongreyi bu 10–15 kişiyle yapmak istemişlerdir. Bu durumu anlayan Koçhisar’ın içinde oturan devrimci TİP’liler ilçe binasında yapılacak olan kongreye engel olmuşlardır. Kongreyi ilçe binasında yapamayacaklarını anlayan oportünistler, kongre için başka bir yer aramaya başlamışlardır. Devrimci Koçhisarlılar buna da engel olunca, bu hainler güruhu Ankara’ya geri dönmek zorunda kalmışlardır. Ve devrimcilerin kazanacağı garanti olan Koçhisar kongresi bir daha yapılmamıştır.

3 — Üçüncü olay Altındağ ilçesinde uygulanan fesih ve ihraç politikasıdır. Altındağ ilçe yönetimi, yüzük kurallarına uygun olanak yapılan ilçe kongresinde, proleter devrimcilerinin ideolojik mücadeleleri sonucu devrimci ellere geçmiştir. Yeni yönetim, bir bildiri ile, milli demokratik devrim stratejisinin doğruluğunu, proletarya ideolojisinin şaşmaz kılavuzluğunu arılatmış ve bu bildiriyi üyelere dağıtmıştır. Bunun üzerine, merkez oportünist kliği devrimcilere karşı, malum ihraç ve fesih politikasına başvurmuş ve Altındağ ilçe yönetimini feshederek yerine bir müteşebbis heyet atamıştır. Altındağ yönetim kurulu üyeleri de tüzüğün 43/ç maddesi gereğince haysiyet divanına verilmişlerdir. Altındağ ilçesinde, yeni müteşebbis heyetin başkanlığında, kongreyi yenilemek isteyen oportünistler karşılarında devrimci TİP’lileri buldular (Olayın ayrıntıları için bkz. Öncü sayı 1, s. 7.). Devrimci TİP’liler sahte Altındağ kongresini kabul etmediler; devrimci stratejiyi savunduğu için feshedilen Altındağ’da yönetimi oportünistlere devretmediler. Çünkü Altındağ yönetiminin devri, ideolojik mücadelenin inkarı olurdu. İdeolojik mücadele ile kazanılan bir yönetimi, merkez hainler kliğinin fesih politikası ile terk etmek pasifist bin tavır olurdu. Altındağ’da oyununu söktüremeyen merkez hainler güruhu, devrimci üyelere çağrı yapmadan gizli bir kongre yaparak, sahte bir yönetim kurulu ve sahte il kongresi delegelerini seçti. Bu arada Altındağ yönetim kurulu üyeleri de Parti’den ihraç edildiler,

4 — Dördüncü olay, Devrimci TİP Komitesi üyelerinden il kongresi delegesi Mahir Çayan, Tangör Çakıroğlu, il delegesi ve Çankaya ilçe başkanı Şakir Kaçak ve yönetim kurulu üyesi İlhami Aras’ın kongreden bir gün önce, parti tüzüğüne aykırı olarak ihraç edilmeleridir. (İlhami Aras arkadaşı, oportünistler Parti’den atarken, devrimci eylemden dolayı işbirlikçi iktidar da hapse atmaktadır. Bu ortaklık şaşırtıcı değil, oportünizmin niteliği gereğidir).

Yorumlar kapatıldı.

%d blogcu bunu beğendi: