TİP İstanbul İl Kongresinde Yumruklar Konuştu.

TİP İstanbul İl Kongresinde Behice Boran Yuhalanırken Yumruklar Konuştu.

MDD’ciler bir çok büyük ilçelerde de EMEK grubunu yenilgiye uğratmışlardır. MDD taraftarları bütün güçleriyle TİP’i ele geçirmek için çalışmalarını sürdürmüşler kendilerine hedef olarak 5 Nisan 1970 günü İstanbul’da yapılacak olan İstanbul il kongresini seçmişlerdi. İstanbul il Kongresi MDD’cilerin yayın organı Türk Solu Dergisinin 31 Mart 1970 tarihli 124. sayısına kapak olmuştu. Türk Solu dergisinin kapağı “Aybar–Aren Oportünizmini TİP İstanbul Örgütünde Yıkalım” başlığıyla çıkmıştı. MDD’ciler taraftarlarına İstanbul il kongresini kazanırsak partiyi de ele geçiririz mesajını veriyordu.

TİP İstanbul il kongresi öncesi “TİP proleter devrimcileri” adına TİP İstanbul il delegelerine dağıtılan bildiride şunlar söyleniyordu:

Hangi bahane ile olursa olsun, oportünist TİP yıkıcıları ile mücadele eden saflarda parçalanmaya ve partimizin oportünistlerin yönetiminde kalmasına yol açacak davranışa girmek, bozgunculuktur.

Bu yüzden, İstanbul il kongresinde, proleter devrimci mücadelemizin baş düşmanı olarak Aybar–Aren oportünizmini görüyor ve bütün devrimci parti üyelerini, oportünist TİP yıkıcılarına karşı, proleter sosyalizmin bayrağı etrafında birleşmeye çağırıyoruz.

TİP’i Devrimci mücadeleye kazanmak için, halkımızın Milli Demokratik Devrimi için proleter sosyalizmin zaferi için Aybar–Aren oportünizmi aktif ideolojik mücadele ile yıkalım.[1]

313 delegenin katılımıyla Kağıthane Erkoç Sinemasında yapılan TİP kongresine Mihri Belli’nin liderliğindeki ASD çevresiyle bu çevreden ayrılan Doğu Perinçek’in liderliğindeki PDA’cılar da katılmıştı. Mihri Belli’yle birlikte hareket eden Dev–Genç çevresi ve Doğu Perinçek taraftarları, divan başkanlığını şiddetle ele geçirerek kongreye ağırlıklarını koymuşlardı. Kongrede divanı ele geçiren MDD’nin iki kanadı Aren–Boran grubuna karşı gövde gösterisi yapmışlardı. TİP genel Sekreteri Behice Boran İstanbul il kongresinde söz alıp konuşmak isterken konuşma hakkını bile zor alıyordu. Divan 5 dakika yeter diye diretirken, Behice Boran, partinin en büyük il kongresinde yarım saat konuşma hakkını güçlükle elde edebiliyordu. Boran’ın yarım saatlik konuşması bir çok defa sloganlarla kesilmiş ve yuhalanmıştı. Parti genel başkanı müdahale etmesine rağmen ağır küfürlerle de karşı karşıya kalmıştı. Kongre divan üyelerinden MDD’ci İlhami Aras, Behice Boran’ın konuşmasını engellemek için mikrofonu elinden zorla almıştı.

Seçimlerde Aren–Boran ekibi liste bile çıkartamazken MDD’ci iki ayrı kanat iki ayrı listeyle seçime girdiler. Seçimi     ve Dev–Genç grubunun hazırladığı liste 108 oyla kazanmıştı. Perinçek’in liderliğindeki PDA’cılar ise sadece 39 oy alabilmişlerdi.

SD taraftarları İstanbul il kongresini devrimci şiddetle ele geçiren, kendilerine söz hakkı tanımayan, MDD’nin iki kanadını “MDD komandosu ve burjuvazinin sosyalist hareket içindeki kolu” olmakla itham etmişlerdi.

Kongrelerde MDD taraftarlarıyla yaşanan kavgalar nedeniyle genel sekreter Behice Boran imzasıyla 26 Nisan 1970 tarihli 70/305 sayılı bir genelge bütün parti örgütlerine gönderildi. Bu genelgeyle kongreler delegeler dışında herkese kapalıydı. Parti yönetiminin maksadı kongreleri gövde gösterisine dönüştüren, kongreleri devrimci şiddet uygulayarak alan MDD’cilere geçit vermemek, partinin Ekim ayında yapılacak 4. kongresinde muhalefete imkan tanımamaktı. Behice Boran imzalı bu genelge MDD yanlılarınca parti tüzüğünün 7. maddesine aykırı olmakla suçlandı ve karşı çıkıldı. MDD taraftarları genelgeyle ilgili şunları söylüyordu:

TİP içinde oportünizme karşı mücadelemizi TİP’in 4. kurultayına kadar sürdürdük. Türkiye İşçi Partisinin 4. kurultayında TİP içindeki gerçek sosyalistler temsil edilmemektedir. TİP yönetimine hakim olan oportünist Aren–Boran kliği fesih, ihraç ve sahte üye kaydetme politikası ile kapalı kongrelerde polisle işbirliği yaparak, bu kurultayı bir senedir tezgahlamaktadır. Bu kurultay oportünist TİP yönetiminin gerçek TİP’i temsil etmeyen delegelerle TİP’i batırmasının tescilidir. Biz oportünizmin sahte kongresini tanımıyoruz ve seçilecek sahte yönetimini de tanımayacağız. Bir kaç örnek verelim:

Genel Sekreter Behice Boran imzasıyla yayınlanan 26/04/1970 tarihli 70/305 sayılı genelge ile kongrelerin parti üyelerine, bütün devrimcilere, işçilere, köylülere, bütün emekçi halka kapalı yapılması yoluna gidilmiştir. Parti tüzüğünün 7. maddesine açıkça aykırı olan bu karar, ideolojik mücadeleyi yok etmek, devrimcileri konuşturmamak için alınmıştır. Bu kararı Aren–Boran kliği polisle birlikte uygulamıştır. İzmir İl Kongresi’nde devrimci TİP’liler, TİP’li işçiler kongre kapısında karşılarında sadece oportünistleri değil, onlarla birlikte polisi de bulmuş ve çatışmışlardır. Manisa’da, Antalya’da ve diğer birçok illerde olan budur.[2]



[1] Türk Solu, 7 Nisan 1970, sayı 125, sayfa 3.

[2] Aydınlık Sosyalist Dergi, (ASD), Aralık 1970, sayı 26, s. 114.

Yorumlar kapatıldı.

%d blogcu bunu beğendi: